آن گاه که جانت تشنه ی یاد و علاقه ای فناناشدنی است دائم در شب و روز نام خدا را یاد کن و به کلی از غیر او علاقه ببُر (مزمل/ ۸ )
آن گاه که در پی یک نگهبان و وکیل برای خویشتن هستی؛ پروردگار را برای خود وکیل و نگهبان اختیار کن ( مزمل/ ۹ )
آن گاه که طعن و یاوه گویی عده ای آزارت می دهد؛ صبور و شکیبا باش و به طرزی نیکو از آنان دوری گزین (مزمل/ ۱۰ )
آن گاه که در تنگنای معاش زندگی روزنه ی امید نداری ببخش و انفاق کن و وسعت رزق از من بخواه ( سباء/ ۳۹ )
آن گاه که می خواهی خوشبختی را گرم در آغوش گیری تسلیم درگاه من باش ( زمر/ ۵۴ )
آن گاه که در طوفان مشکلات در حال خم شدن و بریدنی؛ پس تو بدون هیچ جزع و تشویش صبر نیکو پیش گیر ( معارج/ ۵ )
آن گاه که در شرایط سخت با انبوه حل نشدنی ها رو به رو شدی پس تو نام خدای بزرگوار خود را به ستایش یاد کن ( حاقه/ ۵۲ )
آن گاه که قلبت در احسان به دیگران می تپد بکوش بر هر که احسان کردی اصلا منّت مگذاری ( مدثر/ ۱۶ )
آن گاه که خواهان رسیدن به سرزمین سبز بندگی هستی مرا بپرست تا به راه راست هدایت شوی ( یس/ ۶۱ )
آن گاه که می خواهی ثروتمندترین و توانگرترین باشی مالت را در راه من صرف کن تا آن را زیاد کنم ( تغابن/ ۱۷ )
آن گاه که روحت در حسرت یک سنگ صبور در تب و تاب است ؛ به هنگام صبح و شام خدای را تسبیح بگوی ( آل عمران/ ۴۱ )
آن گاه که منیّت و غرور در بند بند وجودت ریشه دوانید سجده کن و تقرّب بجوی ( علق/ ۱۹ )
آن گاه که در ورطه ی غفلت و بی خبری از یاد خدا غرق در نعمت شدی؛ به هوش باش که در عرصه ی آزمون الهی به سر می بری ( جن/ ۱۷ )
آن گاه که مغرور به زندگانی دنیا شدی هوشیار باش که شیطان در فریب توست ( فاطر/ ۵-۶ )
آن گاه که خواهانی لحظه به لحظه نعمت بر تو افزون گردد نعمات الهی را شاکر باش تا آن ها را زیاد کنم ( ابراهیم/ ۷ )
آن گاه که در فراز و نشیب زندگی غافل از یاد خدا در حال بریدنی ؛ از رحمت لایزال الهی مأیوس مباش ( عنکبوت/ ۲۳ )